ПОТРЕБА ОД БЕНЕФИЦИРАН РАБОТЕН СТАЖ ЗА ВРАБОТЕНИТЕ ВО ВОНИНСТИТУЦИОНАЛНА И ВО ИНСТИТУЦИОНАЛНА ЗАШТИТА ЗА ДЕЦА СО УМЕРЕНА И СО ТЕШКА ИНТЕЛЕКТУАЛНА ПОПРЕЧЕНОСТ (Годишен зборник на Филозофски факултет - Скопје, 2015)
Системот на загитита и рехабилитација на лица со инвалидност, како ивоспитно-образовниот систем во Република Македонија од 2000 година, па goденес претрпе низа промени предизвикани од процесите надеинституционализација и инклузија. Ваквите промени предизвикуваатзначително да ce намали бројот на деца со умерена интелектуална попреченоство дневните центри и во Заводот за рехабилитација иа деца u младинци „ТопанскоПоле“, a за сметка на ваквата промена да доминираат децата со тешкаинтелекшуална попреченост.Менувањето на структурата на корисниците, зголемувањето наработниот стаж иа стручните лица кои работат со оваа категорија деца ислабата надворешна мотивираност предизвикуваат професионално согоруваље.Истражувањето е спроведеио на примерок од 16 стручни лица вработениво Заводот за рехабилитација на деца и младинци „ Топанско Поле“ во Скопје u 94стручни лица бработеии во центрите за дневно зѓрижување во РепубликаМакедоиија.Кадарот што е ангажиран на третман иа лица со тешка интелектуалнапопреченост во Специјалниот завод во Демир Капија има работен стаж кој ceсмета со зголемено траење. Затоа истражуваљето е спроведено со цел даиспитаме дали стручните лица кои ja покриваат оваа категорија деца имаатпотреба од дополнително мотивирање и стимулирање, како и воведуеањебенефициран работен стаж како можност за зголемување на ефикасноста воработењето и подобрување на кеалитетот на живот на стручните профили коиce во директен и секојдневен контакт со деца со умерена и со тешкаинтелектуална попреченост.
Keywords: ДЕЦА СО УМЕРЕНА И TELLIKA ИНТЕЛЕКТУАЛНА ΠΟΠΡΕЧЕНОСТ; ИНСТИТУЦИОНАЛНА И ВОНИНСТИТУЦИОНАЛНА ЗАШТИТА; ПРОФЕСИОНАЛНО СОГОРУВАЊЕ; БЕНЕФИЦИРАН РАБОТЕН СТАЖ