НАСИЛСТВО ВРЗ ЖЕНИ СО ПОПРЕЧЕНОСТ (Годишен зборник на Филозофски факултет - Скопје, 2024)
Конвенцијата на ООН за правата на лицата со попреченост (КПЛП) соФакултативниот протокол кон неа е првиот обврзувачки правен акт и водеч-ки меѓународен инструмент во однос на правата на лицата со попреченост.Едно од начелата на КПЛП е „почитување на вроденото достоинство, инди-видуалната автономија вклучувајќи ја слободата за носење сопствени избори исамостојноста“, со што лицата со попреченост се препознаваат како носителина права имајќи ја предвид нивната специфична ситуација. КПЛП во членот 6препознава дека „жените и девојките со попреченост се предмет на повеќекра-тна дискриминација“ и им наложува на земјите потписнички да „презематмерки за да обезбедат нивно целосно и еднакво уживање на сите човекови праваи основни слободи“. Истражувањето е направено со цел да се испита подготве-носта на државата институционално да ја покрие информираноста на девојки-те и жените со попреченост, нивната едукација по прашањето на насилство,пристап до услуги и информации соодветен на потребите на секоја категоријаодделно, како и системски решенија за нивна заштита од насилство. Примене-та е квалитативна истражувачка стратегија, а истражувањето е спроведено сопретставници на центрите за социјална работа, претставници од Министер-ството за труд и социјална политика, стручни лица кои се директни давателина услуги од областа на вонсемејна заштита, како и самите девојки и жени сопопреченост. Главните заклучоци кои произлегуваат од истражувањето велатдека девојките и жените со попреченост се повеќе подложни на насилство, осо-бено од страна на нивните партнери или од членови на семејството. Потребнае поголема информираност за препознавање и охрабрување за пријавување насил-ство.
Keywords: насилство; девојки и жени со попреченост; жртви на насилство