„ХУМАНИОТ“ АСПЕКТ ОД МОЖНАТА УПОТРЕБА НА НЕУТРОНСКОТО ОРУЖЈЕ (Годишен зборник на Филозофски факултет - Скопје, 2020)
Неширењето на нуклеарното оружје е предмет на политика и општес-твена одговорност за мирот во светот, додека мирнодопското ширење на нук-леарната технологија е предмет на слобода, суверенитет и рамноправност нанациите.Познато е дека усовршувањето и развојот на нуклеарното оружје воерата на Студената војна било постојан процес. Во овој труд авторот се освр-нува на причините кои што стоеле зад развојот и воведувањето во вооружување-то на одреден тип нуклеарно оружје кое согласно тогашните развојни програмисе класифицира како оружје со интензивно почетно нуклеарно зрачење. Неут-ронското оружје се јавува делумно и како последователност на доктрините нануклеарните земји согласно класификацијата на можните војни кои би се воде-ле во таа ера. Логична последица на таквата состојба била ограничената нукле-арна војна, во која нуклеарните сили не станале само сопственици на нуклеар-ното оружје, туку и негови заложници. Визијата била дека во натпревар со огра-ничени нуклеарни удари, победник можеби би била онаа страна која во дадени-от момент ќе располага со посовршено оружје. Неутронската бомба, официјал-но дефинирана какоко оружје со засилено зрачење, е термонуклеарно оружје сонизок принос кое е дизајнирано да ја максимализира смртоносната неутронскарадијација во непосредната близина на експлозијата, а при тоа да ја минимизи-ра физичката моќ на самата експлозија. Останува прашањето дали ширењетона различни, па и делумно неточни информации дека заштитата е многуотежната , речиси невозможна, може да има еден дополнителен мотив за про-изводство и ширење на ова оружје – да се влијае на моралот, на политичкатасостојба и да се врши психолошки притисок не само на вооружените сили тукуи на населението воопшто?!
Keywords: НЕУТРОНСКО ОРУЖЈЕ; ХУМАНОСТ; ОГРАНИЧЕНА ВОЈНА; НУКЛЕАРНА ЕНЕРГИЈА; ЗРАЧЕЊЕ