(untitled) (Годишен зборник на Филозофски факултет - Скопје, 2012)
Во овој труд ce кратко изложени теориите за светото на Емил Диркем, Рудолф Ото и Мирча Елијаде. Од идејата за светото кај Диркем, како контагиозна, перформативна сила која ja овозможува кохерентноста на заедницата; преку концепцијата на нуминозното кај Ото, која подразбира комплексен однос на неразбирање на cвemomo, но чувствување на стравопочит кај религиозниот човек; до еклектичката концепција на Елијаде за cвemomo како радикално спротивно на профаното, и како онтолошки супериорно над него, тоа е разгледувано како моќно, супериорно, возвшиено, импресивно, контагиозно, уредувачко.