(untitled) (Годишен зборник на Филозофски факултет - Скопје, 2016)
Придавката liber, „слободен“, којашто произлегува од индоевропскиот корен *H1leudh-, „раснам, ce издигнувам “ и зборовите изведени од неа, како libertas, „слобода“, llbertus и llbertlnus, „ослободеник((, lïbero, „ослободувам“, llberälis, „слободен, благороден, дарежлив“, lïberï, „деца((, Liber, „Либер, Ослободител “ имаат значајна улога во создавањето игри со збороеи кај римскиот комедиограф Плаут. Анализата на примерите покажува дека овие зборови, од една страна, Плаут ги користи за да создаде смешни ситуации на недоразбирање, кое произлегува од нивната повеќезначност. Од друга страна, тој ги става во релација со други зборови кои не ce етимолошки поврзани со нив, но звучат слично. Вториот тип игри со зборови ce важно сведоштво за семантичкиот развој на придавката liber и нејзините изееденки во ранолатинскиот, но и за дополнителна анализа на разбирањето на поимот „слобода“ кај Латините.