(untitled) (Годишен зборник на Филозофски факултет - Скопје, 2016)
За Филип од Амфакситида, братот на Пердика II, обично ce вели дека спорел за правото на македонскиот престол. Но, овој наводен претендент не презел никаков воен потфат против Пердика cè do атинското вмешување во 432 ст.е., ниту, пак, исковал монети или ce обидел даустрои какво и да е специфично тело со државна номенклатура. Ова наеестуеа дека Филип ниту полагал ηραвο на престолот, ниту, пак, можел да смета на поддршка од македонското собрание или македонските првенци во Ајга. Анализата на случувањата укажува дека Филип едноставно одбрал дa управува независно и престанал да ù полага сметки на престолнината. Тој прифатил борба за престолот дури откако ja загубил Амфакситида, но и откако обезбедил воена поддршка од Дерда од Елимеја и од Атина; пред тоа немал ниту сила, ниту доволно добар мотив за да ce надбиеа за кралската власт. По дваесетина години опстојување во Амфакситида, Филип станал жртва на политичките интереси на Атињаните, кои од практични причини ja смениле страната, го погазиле договорот со него и со Дерда, и му дале поддршка на Пердика II