(untitled) (Годишен зборник на Филозофски факултет - Скопје, 2016)
Во светската педагошка теорија и практика егзистираат повеќе модели на воспитно-образовна работа во предучилишното, основното и средното воспитание и образование. Појавата на овие модели иницирала поинаков пристап 60 воспитувањето и образованието на децата и учениците, којшто ce темели врз влијателните научни достигнувања за развојот на детето во овој период. Со појавата на демократскиот политички плурализам ce отвораат можностите кон никнување на т.н. образовен плурализам 1 кој води кон спектар на образовни алтернатиеи и можности. Дел од овој концепт ce идеите на Рудолф Штајнер, преточени во образовна филозофија која според сеоите карактеристики е сама no себе својстеена и оригинална. Валдорфската педагогија претстаеува еден од ретките модели кој своите педагошки сфаќања, идеи и тенденции ги имплементира во многу специфична дидактичко-методска консталација. Во таа смисла, посебен акцент во овој текст ce придава на прашањето за ритамот како основна стратегија во планирање и програмирање на воспитно-образовниот процес.