(untitled) (Годишен зборник на Филозофски факултет - Скопје, 2017)
Текстот нуди краток преглед на некои аспекти од потеклото на злото во неколку религиски традиции, истражувајќи концепти на дуализам и спротивстаееноста на доброто и злото и како објаснување за тоа како или зошто настанало злото, и како обид за оправдување на грееот во човекоеото однесуеање. Инкарнираното зло (во форма на отфрлени ангели, демони и ѓаволот) е покажано 60 неговото небеско потекло, како божји производ, како пречка и како спротивставен дејствител, активен и намерно злобен непријател, измамник и искушувач, непријател на божјата добрина. За да ce опфатат некои варијанти од концептот на инкарнираното зло, употребени ce примери од „ Стариот завет “ два Кумрански сеитока и „Етиопската Книга на Енох“ („Книгата на чуеарит е“). Веруеањата во зли духови кои ce задржуваат низ сеетот, ширејќи хаос, очај и несреќи, и предизвикуваат лоши морални избори кај луѓето, ce кратко истражени според начинот на кој биле оценувани од страна на црковни отци и великодостоинственици, доаѓајќи до стојалиштето дека обвинувањето на инкарнираното зло (демони, ѓаволи) за правењето зли дела ce чини постојано присутно, но дека тоа не помага за вистински да ce оправдаат грешниците.