(untitled) (Годишен зборник на Филозофски факултет - Скопје, 2018)
Хоспитализацијата игра важна улога во грижата за детското здравје, особено кај децата кои имаат потреба од интензивна медицинска нега. Во споредба со возрасните, како резултат на недоволната емоционална и когнитивна созреаност, од една страна, и недостатокот на доволен број соодветни информации, од друга страна, децата се во поголем степен засегнати од хоспитализацијата и придружните фактори. Покрај тоа што мора да се соочат со нормалните развојни законитости, децата кои се хоспитализирани треба да се соочат и со предизвиците што ги носат одвојувањето од домот и семејството, самата хоспитализација, болеста и болничките процедури на кои ќе бидат подложени. Интензитетот и видот на психосоцијалните реакции кон хоспитализацијата ќе зависат од неколку значајни варијабли, како што се: возраста на детето, полот, личноста, видот и тежината на болеста, типот на третман, времетраењето на престојот во болница и временската организација во болницата. Вообичаено, негативното влијание се забележува врз моторниот, когнитивниот, емоционалниот и социјалниот развој на детето. Најчесто негативните искуства од хоспитализацијата се поврзани со недоволното внимание посветено на развојните потреби на детето и лошата организација на слободното време.