(untitled) (Годишен зборник на Филозофски факултет - Скопје, 2018)
Во овој труд предмет на обработка е една епистола (4.) од збирката „Херои- дес“ на Овидиј и една трагедија од Еврипид – „Хиполит“. Поврзувањето на овие обли- ци се препорачува од митолошката традиција на содржините, но она што инспири- ра продлабочена и разграната херменевтичка постапка е можноста за нивно струк- турно поврзување и преплетување во единствен книжевен облик. Имено, независно од intentio auctoris ова женско писмо на Овидиј открива интертекстуална потенци- јалност да стане дел од женската драма на Еврипид во некаква нејзина преддрамска состојба. Дополнително, оваа метасоработка на два книжевни облика од различна културна провениенција има капацитет да генерира интергенерички сличности и зависности условени токму од епистолата како еден хибриден или како еден обеди- нувачки жанр.