(untitled) (Годишен зборник на Филозофски факултет - Скопје, 2018)
Целта на овој труд е да се покаже улогата на заедничкото минато во поја- вата и развојот на некои помали европски нации. На Балканот, кога е во прашање заедничкото минато, се гледа исклучиво низ призмата на национализмот. Кога не- кој говори за заедничка историја, тоа го прави со цел да покаже дека другиот во таа историја нема свое минато. Низ светот постојат повеќе примери на споделена ис- торија и таа по правило не претставува проблем, освен во нашиот регион. Исто така, улогата на една личност во минатото на два или повеќе народи е многу честа појава и таа не би требало да претставува основа за недоразбирање и конфликт. Менливоста на етничкиот идентитет не е поврзан само со Балканот, туку го има и во некои други европски држави. Таков е случајот, на пример, со Литванија. Исто така, кога е во прашање улогата на преродбеници и интелектуалци, кои имале друго етничко потекло, во појавата и развојот на некои современи европски нации може да забележиме дека постоеле такви примери, како што е, на пример, во Финска и Ес- тонија. За разлика од Балканот, споделените истории, заедничките личности и ин- телектуалци кои имале различно етничко потекло во однос на народите каде што дале голем придонес, во некои европски држави тоа не значи негирање на правото на самоопределување и постоење.