(untitled) (Годишен зборник на Филозофски факултет - Скопје, 2018)
Културата и нејзиниот опсег зависат и од етиката на луѓето кои ја креи- раат. Заклучокот е базиран на искуството во креирањето на култура на подрачје- то кое во еден дел на Европа му го даде описменувањето и новите начини на разби- рање на светот. Како таква беше етиката на св. Климент Охридски... Давајќи ни го словото, Бог нè обврзува да правиме добро, а не зло. Разбирајќи го ова, на св. Климент не му беше тешко да отиде чекор понатаму во голото прифа- ќање на етичките постулати, извикувајќи: „Не е доволно само да се бега од злото, туку истовремено и да се прави добро!“ Ова доведе до начин на однесување кој е: - етика која нуди знаење; - знаење за Бога во себе, за себе; - етика на креирање личен идентитет и признавање и почитување на дру- гите идентитети. Недостатокот од вакво интердисциплинарно размислување за овој вид уло- га на етиката на овие подрачја, како и за нејзините последици, се отворена мож- ност за глобален пад на културите.