(untitled) (Годишен зборник на Филозофски факултет - Скопје, 2019)
Воената координација во последниве декади се соочува со голем број сло- жени и често меѓусебно поврзани предизвици, вклучувајќи ги зголемено при- менетите меѓународни интервенции во кревките држави погодени од кон- фликт, порастот во зачестеност и обем на природни катастрофи, како и брзата пролиферација на „хуманитарни“ актери, вклучувајќи ги и невлади- ните организации, непрофитните организации и приватниот сектор. Деба- тите околу цивилно-воената координација имаат тенденција да се фокуси- раат на концептуални прашања, со недостаток на анализи за тоа како рела- цијата функционира на практично ниво и, што е позначајно, како оваа врска влијае на хуманитарниот исход за популацијата која има потреба од хума- нитарна помош и заштита. Во истражувањето на цивилно-воената коорди- нација, авторот е воден од следниве прашања: како можат хуманитарните и воените актери да се ангажираат поефикасно и стратегиски еден со друг?; што можат тие реално да очекуваат еден од друг?; и дали постоечките рам- ки за цивилно-воена координација (на политичко, стратегиско и оперативно ниво) се доволни и дали одговараат на целта? Одговорите на овие прашања ќе бидат важен чекор во обезбедувањето поконструктивни и ефективни ци- вилно-воени односи на стратегиско, оперативно и тактичко ниво.