(untitled) (Годишен зборник на Филозофски факултет - Скопје, 2019)
Од почетокот на 2015 година, Европа се соочи со бегалска криза во која илјадници луѓе ги ризикуваа своите животи за да стасаат во Европа. Европ- ските политичари и медиуми го означија ова како нов проблем со кој се соо- чува ЕУ, не поради тоа што кризата беше комплетно нов феномен, туку по- ради енормно зголемениот прилив на бегалци од конфликтните региони, пред сè од Сирија, Авганистан, Еритреја и Сомалија. Само во 2015 година по- веќе од еден милион бегалци побараа азил во Западна Европа. Најголемиот дел од нив транзитираа од Турција, преку Грција и државите од Западен Балкан за да стасаат до крајните дестинации на север. Опасностите со кои се соочу- вале на својот пат се прикажани во многу извештаи на Меѓународната орга- низација за миграција, Советот за безбедност на ОН и други организации и тела вклучени во целата криза. Сепак, многу малку внимание е посветено на родовата димензија на кризата и искуствата на жените-бегалци во неа. Овој труд ги третира токму искуствата на жените во оваа бегалска криза, проб- лемите со кои се соочувале, третманот кон нив и напорите што се направе- ни за да им се помогне во заштитата на нивните човечки права, но и во дос- тапноста на услугите поврзани со нивните специфични потреби.