(untitled) (Годишен зборник на Филозофски факултет - Скопје, 2024)
Надворешната безбедносна и одбранбена политика претставува меѓуза- висна компонента на безбедносниот менаџмент. Согласно со неокласичната дефиниција на безбедносниот менаџмент во доменот на надворешната безбед- носно-одбранбена политика, тој опфаќа низа практики, стратегии и принципи насочени кон заштита на средствата, информациите и ресурсите од различни закани и ризици преку развој на цивилни и воени вештини. Од аспект на ре- алистичка теорија, природата на меѓународната структура е дефинирана со нејзиниот уредувачки принцип, односно со рамнотежата и дистрибуцијата на моќта помеѓу државите и меѓународните институции. Оттука, се поставува прашањето која е позицијата и улогата на малите држави во меѓународниот систем од аспект на безбедносниот менаџмент, од каде и произлегува главната хипотеза на овој труд, што ја истакнува потребата од соодветно менаџирање на безбедносните трендови, како на национално ниво, така и во поширок меѓу- народен контекст. Преку примена на индуктивен метод на квалитативна анализа на при- марни и секундарни извори, компаративен приказ на комбинирани податоци и идентификација на каузални влијанија се истакнува улогата на механизмите кои имаат најмногу потенцијал да постигнат оптимален исход во позициони- рањето на малите држави со ограничено политичко влијание и низок безбедно- сен удел. На тој начин, преку примена на соодветни модели за спроведување на функциите на безбедносниот менаџмент, малите држави создаваат простор за учество во безбедносните маневри.