(untitled) (Годишен зборник на Филозофски факултет - Скопје, 2020)
На глобално ниво, во последните неколку декади, професионалниот третман на детето со попреченост добива поинакво филозофско гледиште, од- носно од индивидуален е насочен кон комплексен холистички пристап кон це- лото семејство. Во современиот пристап на семејно ориентираната рана ин- тервенција, од особена важност е меѓусебната соработка помеѓу стручњаците, односно трансдисциплинарниот модел каде тимот на стручњаци трансдис- циплинарно дава услуги насочени кон семејството и детето. Овие услуги се ко- ординирани и интегрирани за да може што подобро да се одговори на комплек- сните потреби на детето со попреченост и неговото семејство. Република Македонија со децении се соочува со проблеми во процесот на рана детекција и третман на лицата со попреченост. Во таа насока спроведов- ме и истражување на 47 семејства кои имаат дете со попреченост. Целта на истражувањето беше да детектираме кога ги забележале првите проблеми, кој ги забележал и кога започнале со третман. Според добиените резултати во 80% од примерокот првите знаци на нетипичен развој ги забележале нивните роди- тели (почесто мајката), а кај 57% од децата третманот започнал после една и повеќе години по добивање на дијагнозата. Проблемите со раната интервенција сметаме дека можат да се надми- нат со следење на трендот за семејноориентирана рана интервенција, поголема поддршка на семејствата и вклучување на семејниот едукатор како дел од стручниот тим.