(untitled) (Годишен зборник на Филозофски факултет - Скопје, 2020)
Во последниве декади фреквенцијата на природни и антропогени несреќи е зголемена ширум светот. Големата непланирана експанзија на градовите за приспособување на брзиот раст на популацијата, комбинирана со непланирана употреба на теренот и неуспехот на градските власти да ги регулираат гра- дежните стандарди придонесува за ранливост на урбаното население. Авторот се обидува да укаже на потребата од примена на сеопфатен модел на Заштита и спасување затоа што досегашните модели и концепти се ограничени во зада- чите кои теоретски концептуално ги вклучуваат како и во временските фази во кои делуваат во однос на случувањето на несреќата. Решението е во сеопфат- ниот модел на Менаџмент на цивилната одбрана со вонредни состојби, чија проценка на бројни ризици од несреќи, се однесува на процес на идентификување на случувањето, веројатноста и претпоставката за потенцијална опасност од различен вид на несреќи во рамките на општа просторна и временска рамка на градовите.